Gebouwd voor één

Ik had een gedachte.

Iemand bij TAG liet me zijn brein zien. Geen metafoor. Een database van alles wat hij weet. Elke Claude-sessie, elke Claude Code-run, elke notitie die hij maakt.

En het werd niet alleen opgeslagen. Het werd gevisualiseerd, verbonden, geautomatiseerd.

Het was indrukwekkend. En het is precies het soort ding dat ze bij TAG de hele tijd bouwen.

Terwijl hij het liet zien, kwam de vraag op. Die altijd opkomt. Moet dit een product worden? Moet je er een prijs op zetten?

Het is een terechte vraag. Het ding werkt. Het scheelt hem uren. Als het hem helpt, helpt het vast iemand anders.

Maar hij bouwde het voor zichzelf. Voor hoe hij denkt. Het gaat uit van wat hij aanneemt. Het slaat over wat alleen hij kan overslaan. Er zitten features in waar ik niet eens van weet, want ze zijn voor hem, niet voor mij. Het heeft de vorm van de binnenkant van zijn eigen hoofd.

Gebouwd voor één. Voor hem.

We noemen het niet voor niets maatwerk. Het bestaat omdat de generieke versie niet paste. Maak het weer generiek en je haalt de reden weg waarom het gebouwd is.

Hoe beter het bij hem past, hoe minder het bij iemand anders past.

De drang om het te verkopen is nog steeds sterk. Het werkt, dus misschien is dit hem. Het ding dat hij schaalt. Het ding waar hij om bekend kan staan. TAG staat voor To Achieve Greatness. Daar kom je niet door voor één te bouwen.

Kan iets dat voor één is gebouwd ooit passen bij de velen?