Dat is geen niche

Ik had een gedachte.

De founders met wie ik praat hebben een niche. Een specifieke branche, een doelgroep. Een homepage die rechtstreeks tot één persoon spreekt. “Projectmanagement voor architecten”. Begrijp me niet verkeerd, ik moedig dit aan.

Maar toen opende ik het product.

Dezelfde features als elke andere tool. Generieke tekst. En een onboarding die van iedereen kon zijn.

Dat is geen niche. Dat is een vermomming.

Zeggen “dit is voor architecten” is een belofte. Het betekent dat elke keuze die volgt voor architecten moet zijn. Wat je bouwt. Wat je schrapt. Hoe je dingen noemt. Wat je weigert toe te voegen.

Dat laatste is het moeilijkste. Zeker nu. Als een feature bouwen een middag kost, vraagt nee zeggen echte overtuiging. Elk idee voelt haalbaar. Elke toevoeging voelt onschuldig. Maar precies dan valt de specificiteit uit elkaar. Niet uit luiheid. Uit snelheid.

Als je morgen alle tekst uit je product zou halen, zou een gebruiker dan nog weten voor wie het gebouwd is?